Weg ermee!

Ze keken er al een tijdje tegen op. De grond die ze gekocht hadden, bevatte nog een hoop struiken en kleine bomen en die zouden moeten verdwijnen wilden ze hun droomhuis kunnen bouwen. Officieel mochten ze er nog niet aan beginnen. De grond was immers nog niet echt volledig hun eigendom. Maar dankzij een paar vriendelijke telefoontjes konden ze dan toch van start gaan. “Liever nu dan wachten tot al dat vuil terug groen begon te krijgen en we nog meer last krijgen alles uit te doen”, dachten ze luidop.

In hun blog hadden ze eerder al foto’s geplaatst van hoe de grond er op die moment uitzag (dus met al dat vuil nog in de grond). Ze konden niet wachten om een update te plaatsen om de wereld te laten zien hoe veel groter hun grond ineens zou lijken zonder al het smerig goed. Wie liet zoiets überhaupt staan? Of zelfs maar planten… De rillingen rolden al over hun ruggengraten bij de gedachten eraan.

Vrijdag 16 april 2010 was het dan eindelijk zover. De dag van bevrijding was aangebroken. Gepakt en gezakt (en vergezeld door enkele al dan niet Chinese vrijwilligers) begonnen ze aan hun helse opdracht. De dag was nog jong, maar de temperaturen waren gelukkig al richting echte lente geëvolueerd.

Kwam het nou door het uitbundige enthousiasme of door pure werkkracht? Het werk vlotte enorm goed. Ze begonnen met wat ze dachten dat het lastigste ging zijn. Maar achteraf gezien bleek dit niet volledig te kloppen. Tegen de tijd dat de grotere stukken van het leven waren beroofd, begon het lastige pas aan te breken. Glimlachjes maakten plaats voor gevoelens van frustratie en gevloek rolde steeds meer over de tongen.

“Wie ooit nog een braamstruik puur uit plezier in de grond plant, krijgt onmiddellijk de kogel”, was slechts één van de talloze opmerkingen. Een mens kan zich niet inbeelden hoeveel doornen een braamstruik kan bevatten en hoeveel pijn die doornen je kunnen doen. Ook al besef je het (door de adrenaline) op dat moment zelf niet, echte pijn komt meestal toch achteraf (net als de stijfheid, al bleek die nog enorm mee te vallen).

Tegen de tijd dat de zon zijn hoogste punt bereikte, lagen al planten, struiken en boompjes geveld tegen de grond. Maar een echte werkman is pas klaar als alles ook is opgeruimd. Want opgeruimd is en blijft toch netjes. Het nadeel was dat ze slechts over één aanhangwagen konden beschikken en dat de regularisaties van containerparken beperkingen oplegden. Zo duurde het enorm lang eer alles ook afgevoerd kon worden en bleek op het einde dat niet alles op die stralende vrijdag weggedaan kon worden.

Zaterdagochtend werden dan de laatste afvalresten opgeruimd en kon de groendienst van Mechelen zichzelf eigenaar noemen van enkele honderden kilogrammen groen afval, gezaaid en gekweekt in de eigen prachtige Mechelse bodem, maar nu de tijd gegeven om een laatste rustplaats te vinden en de natuur de kans te geven nieuw leven te creëren.

En wat zijn ze blij met het resultaat! Bekijk hieronder het bewijsmateriaal…

vooraanzicht met nadruk op onze rechterburen

vooraanzicht met nadruk op de andere kant. op de achtergrond de huizen van onze achterburen

achteraanzicht, getrokken vanuit onze toekomstige garage

kijk eens hoe blij de landlord is met de geleverde inspanningen...

Daarvoor zijn de twee bouwheren ook even naar Abric geweest om een gedacht te kunnen vormen over alle soorten vloeren. Na enkele fotootjes genomen te hebben en alles eens naast elkaar gelegd te hebben, zijn er al enkele ideetjes ontsproten uit de verschillende keuzes. Maar… de lezer mag nog even sudderen vooraleer de definitieve keuzes bekend gemaakt worden.

Intussen werd de architect (of eerder zijn assistente) het bloed vanonder de nagels gehaald om van het voorontwerp een prachtig eindresultaat te kunnen maken. In principe zou alles nu dik in orde moeten zijn, maar om de definitieve plannen in handen te kunnen hebben (en aan de lezers te kunnen tonen), moeten ze nog een nachtje geduld hebben. Maandag 19 april is de grote dag.

En tijdens het schrijven onder een stralende zon, vloog een straalbezopen mus tegen een paal. De twee bouwheren zijn nu toch wel overbezorgd…

Advertenties

~ door danielezeffirelli op 18 april, 2010.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: